Zupełnie przeciętny żołnierz, niewyróżniający się z tłumu, a także prostytutka, wiadomo jak zarabiająca na życie biorą udział – niekoniecznie z własnej woli – w eksperymencie. Zostają zamknięci i zamrożeni na rok. Pech sprawia, że pomysłodawca przedsięwzięcia trafia do więzienia a budynek gdzie są kapsuły Joe i Rity ktoś zburzył (tak po prostu). Mija 500 lat. IQ wszystkich ludzi spadło baaaardzo nisko. Pola podlewana są napojem wyskokowym, prezydentem jest czarny bokser, a cała Ziemia to jeden wielki śmietnik. I tu właśnie budzą się nasi bohaterowie. Po ‘dramatycznie’ trudnych testach na inteligencję dowiadują się, że są najmądrzejszymi osobami na całym świecie. I co teraz?

Zabawny film, w którym główną rolę odgrywa śmiała i całkiem komiczna wizja przyszłego świata. Znacząco różniąca się od tych pokazanych w „Raporcie mniejszości” czy „Ja, Robot”. Tam ludzkość poszła do przodu. Tu – do tyłu. Znacznie do tyłu. Polska premiera planowana jest na 17 kwietnia bieżącego roku, więc jak najbardziej polecam. Dobrze jest się pośmiać, ale…

Jak to zwykle bywa w filmach o przyszłości powstaje pytanie, czy tak, aby nie będzie? Czy nie jest to możliwe? Co do śmieci to całkiem możliwe, już nie wiadomo jak się z nimi uporać, a ludzi przybywa. Tak samo z firmami dominującymi. W „Idiocracji” jedna firma robiła wszystko, zamieniła nawet wodę w kranach na swój napój. A jak jest teraz? Microsoft na świecie, w Polsce Telekomunikacja Polska… na szczęście są też inne firmy alternatywne… jeszcze. Nie chce krakać, ale niedługo to wszystko będzie albo Google albo Microsoftu… Zobaczymy, oby nie. Nie mniej jednak, wracając do filmu to bardzo fajna komedia, na którą zapraszam w kwietniu!

Oglądając film na filmwebie było jeszcze 'Idiocracy' teraz, pisząc recenzje, jest już polski tytuł :D

Moja ocena: 7/10

Najlepsze i Najgorsze filmy roku 2006
zobacz wyniki.
Nicole 2006 & DontLikeIt 2006 »»

Tytułowym świadkiem koronnym jest gangster Blacha (Robert Więckiewicz). Podczas całego filmu opowiada on o swoim życiu gangsterskim dziennikarzowi Marcinowi (Paweł Małaszyński). Poznajemy dwie twarze bohatera – bezlitosnego gangstera a także męża pięknej Miry (Małgorzata Foremniak) i ojca. Dowiadujemy się jak toczyły się jego losy a także jak zdecydował się współpracować z gliniarzem Sikora (Artur Żmijewski). Przy wywiadzie jest operatorka kamery, Iwona (Urszula Grabowska). Ani ona, ani Blacha nie domyślają się, że Marcin przyszedł tu nie tylko, aby przeprowadzić wywiad, ale także z powodów osobistych.

Film reklamowany na szeroką skalę w TV i nie tylko. Głównie za sprawą TVN-u, producenta. Ale pasuje tutaj stwierdzenie – dużo szumu o nic. Nie jest to zbyt ciekawa propozycja. Właściwie jest to bardzo nijaki i bezuczuciowy film. Siadając przed ekranem oczekuje, że doznam jakichś uczuć – strachu, radość, przerażenia, intrygi – czegokolwiek. „Świadek koronny” nie pozwolił mi na nic, bo po prostu jest to polska produkcja, w której obsadzony większość naszych polskich gwiazd i to wszystko. Głośny debiut ekranowy Małszyńskiego nie wypalił. Aktor zagrał dobrze, jednak to i tak nic nie dało, bo scenariusz nie pozwolił mu się wykazać. Generalnie, jakoś nie polecam filmu, wasz własny wybór.

Moja ocena: 5-/10

Daleka przyszłość. Świat jest zupełnie zelektronizowany, nowoczesny i można powiedzieć, że w ogóle najjj. Agencji Prewencji Departamentu Sprawiedliwości zajmuje się eliminowaniem zabójstw przed ich zdarzeniem się. Jak to możliwe? Trzy osoby obdarzone paranormalnymi zdolnościami przewidują, kto, kiedy oraz kogo zabije. Od 6 lat w Waszyngtonie nie miało miejsca żadne przestępstwo, ponieważ Jasnowidze są nieomylni. Nad wszystkim czuwa John Anderton (Tom Cruise) ze swoją ekipą, którzy łapią domniemanych przestępców. Jednak pewnego razu, Jasnowidzowie przewidują, że zabójcą będzie… John. Sęk w tym, że John nie wie, kim jest człowiek, którego ma zabić, a sam pomysł strzelania do kogokolwiek wydaje mu się być śmieszny. Anderton będzie musiał uciekać przed policją, na czele z detektywem Danny’m Witwer’em (Colin Farrell) oraz odnaleźć swój tytułowy Raport Mniejszości – czyli alternatywne wizje Jasnowidzów. Tylko czy John posiada swój Raport Mniejszości?

Świetne kino akcji, wizja przyszłości również ciekawa, zastanawiająca. Ogólnie pomysł filmu również intrygujący. Pokazuje, że nawet, jeśli coś nam się wydaje nieskazitelne i nieomylne, to niekoniecznie takie musi być. W roli głównej Tom Cruise, jeszcze wtedy normalny Tom, dziś już lekko schizowany, ale nie o tym tu piszę. W swojej roli sprawdził się dobrze, również dobrze zagrała Samantha Morton, wcielająca się w postać jasnowidzki Agaty. Do myślenia również daje wizja miasta, wszędobylskie skanery oczu nie pozwalają jego mieszkańcom, na choć odrobinę prywatności – czy może być tak w tej naszej, rzeczywistej przyszłości? Nigdy nic nie wiadomo, a przecież nie od dziś wiadomo, że technologia idzie coraz szybciej do przodu… Kto wie… Ogólnie film godny uwagi.

Moja ocena: 8/10

Sam Foster (Ewan McGregor) jest psychologiem. Któregoś razu przejmuje pacjenta swojej koleżanki, Henry Lethem (Ryan Gosling) Chłopak od początku zachowuje się dziwnie, mówi także, ze za 3 dni, w swoje 21 urodziny, popełni samobójstwo. Nie mówi, dlaczego, jak i po co. Sam przejmuje się tym, chce pomóc chłopakowi. W rozwiązaniu zagadki pomaga mu jego dziewczyna Lila (Naomi Watts), którą kiedyś on sam uratował przed samobójstwem. Plany chłopaka przypominają samobójstwo znanego malarza, który w wieku 21 lat targnął się na swoje życie na moście broklynskim. Czy Samowi uda się uratować Henry’ego?

Prawda, że brzmi całkiem normalnie i nieciekawie? Nic bardziej mylącego. Film bardzo tajemniczy. Genialny montaż, który tworzy ten świetny klimat. Zachwyciły mnie sceny, gdy bohater jest nieruchomy, a zmienia się tło, a także przenikanie postaci. Ewan McGragor i Naomi Watts w rolach głównych. Znakomity film z bardzo dobrym scenariuszem. Oglądając go, mamy wrażenie zwykłego obrazu, a zakończenie staje się nam oczywiste już w połowie. Ale reżyser, można powiedzieć, że sobie zakpił z widza i nic, czego oczekujemy pod koniec nie będzie miało miejsca. I to właśnie kolejny atut tego filmu – zaskoczenie. Ogólnie polecam ten obraz ludziom, którzy po filmach oczekują czegoś więcej. Ludziom, którzy chcą, aby film nie był zwykłą pożywką czy nabijaczem pieniędzy, a intelektualnym dziełem, nad którym trzeba się zastanowić, aby je zrozumieć. Taki właśnie jest „Zostań” – daje do myślenia.

Moja ocena: 10/10

Naukowiec Jack Hall (Dennis Quaid) przewiduje globalną katastrofę. Przedstawia ją rządowi USA, podając stosowne argumenty, jednak ten nie bardzo w to wierzy. Sytuacja zmienia się diametralnie, gdy Chicago zostaje prawie zmiecione z powierz nich Ziemi przez falę tornad, w Indiach zaczyna padać śnieg, a w Chinach olbrzymi grad. Świat stoi na skraju swojego końca. Jack twierdzi, że najpierw nastąpi globalne ocieplenie, lodowce zaczną topnieć, następnie temperatura spadnie do olbrzymich temperatur minusowych i nastąpi nowa epoka lodowcowa. Prezydent USA postanawia ewakuować ludność poniżej równika, gdzie skutki katastrofy będą odczuwalne w najmniejszym stopniu. Jack jednak wie, że jego syn. Sam (Jake Gyllenhaal). jest w tym czasie w Nowym Jorku na szkolnej olimpiadzie. Postanawia wyruszyć tam, aby uratować syna i jego przyjaciół.

Katastroficzny film – lubię takie – przepełniony świetnymi efektami specjalnymi, ale z nienajlepszym scenariuszem. Czyli standard takich filmów. Cel to głównie pokazać, a nie dać odczuć. I tutaj naprawdę dużo można było zobaczyć, co mi podobało się bardzo. Jeszcze jednak rzecz, która mnie zastanowiła, to, że katastrofa ukazana w filmie „Pojutrze” nie jest do końca taką kompletną fantazją scenarzysty. To, co się wydarzyło w tym obrazie, to bardzo możliwa wizja naszego świata. Oczywiście nie w tak szybkim tempie, jak to działo się tutaj, jednak, co raz słyszy się o tornadach, gradobiciach, tsunami czy powodziach – czy czeka nas zemsta natury? Chyba tak można to nazwać. Generalnie polecam film, mi podobało się bardzo.

Moja ocena: 8/10

W tajemniczym, czerwonym pomieszczeniu widzimy człowieka. Chwilę później ten sam człowiek zostaje dosłownie poszatkowany przez metalową kratkę. To właśnie początek klimatycznego filmu, jakim jest „Cube”. Sześć zupełnie nieznających się nawzajem osób zostaje zamkniętych w dziwnym pomieszczeniu. Wygląda jak kostka, a po środku każdej ściany, na suficie i na podłodze jest wejście do innego, różniącego się jedynie kolorem, sześcianu. Nieznajomi będą musieli ze sobą współpracować, aby znaleźć wyjście i uniknąć śmiercionośnych pułapek zastawionych w losowych pomieszczeniach.

Tak się złożyło, że oglądam trochę ‘od tyłu’ trylogię „Cube”. W ubiegłoroczne wakacje obejrzałem „Cube 2 –Hypercube”, którym nie byłem zachwycony. A jaki jest pierwowzór? Na pewno lepszy, jednak… Bez polotu. Na początku ogląda się dobrze, jednak zmierzając do końca robi się trochę nużąco. A co do końcówki? Totalnie mi się nie podobała, bo końcówki właściwie, jako takiej nie ma. Jest tzw. kompozycja otwarta. I ogólnie to, co wydarzyło się w „moście” też mi się nie podobało. Podsumowując – na pewno lepiej od sequelu, ale nie zachwycająco. Seans na własną odpowiedzialność.

Moja ocena: 4+/10

Młody Johnny Blaze (Matt Long) jest kaskaderem, wraz z ojcem wykonuje mrożące krew w żyłach sztuczki na motorze. Pewnego razu dowiaduje się, że jego ojciec jest chory na raka. W tym momencie w jego domu pojawia się tajemniczy mężczyzna (Peter Fonda), który obiecuje mu, że jeśli zaprzeda mu swoja duszę, jego ojciec wyzdrowieje. Johnny nieświadomie zgadza się. Kilkanaście lat później, Johnny (Nicolas Cage) jest bardzo popularny, a jego popisowe numery przyciągają tysiące ludzi. I tu pojawia się ponownie ten sam mężczyzna, ponownie składa mu propozycję – uwolni jego duszę, pod warunkiem, że nocą Johnny stanie się Ghost Riderem – wysłannikiem diabła, płonącym szkieletem, który będzie szukał i zabijał grzeszników. Niestety, Johnny nie może odmówić, tym samym siejąc postrach i spustoszenie w całym mieście. Johnny jeszcze nie wie, że będzie musiał pokonać samego syna Diabła (Wes Bentley) oraz uratować swoją miłość sprzed kilkunastu lat (Eva Mendes).

I ponownie zdecydowano się zekranizować komiks Marvela. Smutne, że ostatnimi czasy, mamy same sequele, remake’i oraz ekranizacje książek i komiksów. No cóż, ale przejdźmy do filmu. Jest dobrze. Interesujący film rozrywkowy, pomysł też udany, wykonanie również na wysokim poziomie. Nie za bardzo przepadam za Nicolasem Cage, jednak w tym filmie jeszcze był znośny, gdyż więcej było czaszkowatego Ghost Ridera ;) Do tego musiała się pojawić piękna partnerka – tutaj Eva Mendes. Podobały mi się efekty, ‘znajomych’ BlackHearta (syn Diabła), dusze w końcowej scenie, a także sam Ghost Rider. Ogólnie ciekawy film, polecam. :)

Moja ocena: 8/10

Zobacz nominacje
do Najlepszych i Najgorszych filmów
roku 2006 »»

Viola jest liderką żeńskiej drużyny piłkarskiej. Jednak na jej nieszczęście owa drużyna zostaje rozwiązana. Viola i jej koleżanki chcą dołączyć do chłopaków jednak trener się nie zgadza. Dziewczyna jednak się nie poddaje. Korzystając, że jest bardzo podobna do swojego brata, upodabnia się do niego, aby dalej móc grać w piłkę. Jednak na złość trenerowi, Viola wstępuje do drużyny przeciwnej. W akademiku będzie dzielić pokój z przystojnym Duke’m. Czy dziewczynie uda się sprytnie udawać brata, tak, aby nikt nie wpadł na to – i co zrobi, gdy w jej życiu pojawi się miłość?

Bardzo zabawna komedia. Podobało mi się. Humor nie był wulgarny czy obleśny, tylko po prostu normalny. I przede wszystkim było śmiesznie. Komedia omyłek, kłamstewek… no i tego jednego wielkiego kłamstwa Violi. Ogólnie niezły film, idealny do oglądania w towarzystwie znajomych! Nie jest oczywiście mega inteligentny czy strasznie złożony tylko po prostu zabawny. I jak już wspomniałem jest to humor normalny, nie typu „American Pie” czy „Scary Movie” – co mnie ucieszyło. Polecam!

Moja ocena: 8-/10