Cała akcja filmu toczy się wokół programu „American Dreamz” którego formuła podoba jest do polskiego „Idola”, czyli chodzi o to żeby sobie pośpiewać. Martin Tweed (Hugh Grant) prowadzi już trzecią edycję, jednak zaczyna mu się nudzić. Postanawia znaleźć jak najlepszych, a co za tym idzie najdziwniejszych i najoryginalniejszych uczestników programu. I tak znajduje Omara (Sam Golzari), przybyłego z Iraku, zamieszkałego u swojego kuzynostwa. Potem znajduje Sally (Mandy Moore), dziewczyna, która dla sławy zrobi wiele. Między innymi wraca do swojego chłopaka, Williama (Chris Klein), który właśnie wrócił z wojny w Iraku, – jaką to jej da popularność, myśli. A żeby program miał jeszcze większą oglądalną w finałowym odcinku w jury zasiądzie… prezydent USA (Dennis Quaid). I to nie byle jaki. Głowa państwa ma problemy z samym sobą. Nie do końca dobrze czuje się na swoim obecnym stanowisku, przeżywa załamanie nerwowe. Wyjść na prostą (=być wyżej w rankingach popularności) pomaga mu żona (Marcia Gay Harden) i doradca (Willem Dafoe).
Zabawna komedia ukazująca nam prezydenta, program i jego uczestników w tak zwanym krzywym zwierciadle. Prościej mówiąc wymienione wyżej postacie są parodiowane, przerysowane, karykaturalne. Obsada całkiem dobra i znana. Premiera w USA była rok temu w marcu – a w Polsce? Wydano film prosto na DVD, przynajmniej takie informacje widzę na filmwebie. Taka sobie pogodna komedia, oczywiście bez przesady, ale jest całkiem. Dobrze sprawdzi się na towarzyskich spotkaniach czy wieczorach we dwoje (chociaż na te bardziej polecam jakiś romans). Ogólnie – polecam.
