Ta recenzja jest bardzo stara. Została opublikowana 5 lata 2 miesięcy 10 dni temu, to oznacza, że była pisana w czasie, kiedy dopiero zdobywałem doświadczenie w pisaniu. Moim zdaniem lepsze recenzje zaczęły się dopiero około 2008 roku, po dwóch latach zdobywania doświadczenia. 
Historia mieszkańców jednego ze zwykłych przedmieści. Głowni bohaterzy to Sarah (Kate Winslet) i Brad (Patrick Wilson). Sarah jest matka małej Lucy, codziennie przychodzi na plac zabaw z córką, gdzie spotyka się z innymi mamami i podczas gdy ich dzieci grzecznie się bawią – mamy plotkują. Sarah czuje się nie swojo. Jednym z bardziej poruszających tematów plotek ‘mamusiek’ jest właśnie Brad, nazywany przez nie ‘królem balu’. Mężczyzna imponuje kobietom tym, że to on właśnie zajmuje się swoim dzieckiem. I tu wkracza Sarah. Kobieta wdaje się w pogawędkę z Bradem, a w dodatku – na złość koleżankom – prosi Brada, aby ją przytulił, a potem pocałował. Wybucha nie lada skandal. Brad i Sarah nie podejrzewają, że ten pocałunek zmieni ich całe życie.
W „Małych dzieciach” ukazano także inne wątki, poboczne. Między innymi historię mężczyzny (Jackie Earle Haley), który właśnie wyszedł z więzienia. Ronnie skazany był za obnażanie się przed dziećmi. Trudne chwile pomaga mu znieść matką, z którą mieszka. Inna historia to były policjant, Larry (Noah Emmerich), który założył tzn. ‘Klub Zaniepokojonych Rodziców’, porozwieszał ulotki po całej okolicy ostrzegające przed Ronnie’m, a także z kolegami gra w futbol… nocą.
Całość składa się na długi i momentami męczący film, jednak scenariusz zasługuje na uwagę. Niby zwykłe historie, jednak całkiem ciekawe. Momentami zostajemy rozbawieni, następnie zwrot akcji i nie jest już tak zabawnie. Ogólnie jest to godny uwagi obraz, pokazujący ludzi, którzy chyba jeszcze nie do końca dorośli, a już szablonowym przykładem jest Brad, który non stop przygląda się nastolatkom na deskorolkach, czy Ronnie mieszkający z matką. Trzy nominacje do Oscara, w tym Kate Winslet za Najlepszą aktorkę. Polecam film… trudny, ale dobry.